خرید بک لینک

اعتقاد داشتن به خدا خوب است. همه چيز را به خدا ربط دادن و اتفاقات ناخوشايند زندگي را به حكمت و "آخرش بالاخره همه چيز درست ميشود" بافتن هم قشنگ است. آدم را آرام ميكند. اميدوار ميكند. دست كم بدبختي هاي پركلاغي آدم را خاكستري ميكند.

يك چند وقتي افتادم به اين فكر كه باباجان جهان هستي قوانين خودش را دارد و خداي مهربان هرچقدر هم كه مهربان باشد به خاطر دل من مثلا سلامتي مامان را بطور كامل كه بر نميگرداند. به خودم گفتم فرشته بيا و دست از سر خدا بردار و دنيايت را همانطور كه هست ببين. خواستم پايم را از توهماتي كه از خدا براي خودم ساخته ام بيرون بگذارم و عينك خوش خيالي را بردارم اما نشد. اضطراب و دلشوره چنان به جانم افتاد كه عنقريب بود بميرم. بگذار در همان توهم و خيال بمانم. فرشته مومن و مشعوف و اميدوار بيشتر به كار مامان مي آيد تا فرشته گمكرده راه. اين بود كه به آغوش خداي خيالي خودم برگشتم.

+ نوشته شده در شنبه سی ام بهمن ۱۳۹۵ساعت 10:37 توسط فرشته |

برچسب: نویسنده: آوا کریمی‌پور تاريخ: شنبه 28 مرداد 1396 ساعت: 1:09

صفحه بندی